To opowieść o tym, jak po nagłej śmierci rodziców musiałam walczyć o rodzinny dom na Mazowszu. Zdrada najbliższych i chciwość rodziny wystawiły na próbę moje wartości i poczucie tożsamości. Czy dom to tylko mury, czy coś znacznie więcej?
Wychowałam trzech synów i dwie córki w małej wsi pod Płockiem, wierząc, że rodzina to największa wartość. Dziś, kiedy moje córki są przy mnie, a synowie milczą, zadaję sobie pytanie: gdzie popełniłam błąd? Ta opowieść to moje zmagania z samotnością, tęsknotą i próbą zrozumienia własnych dzieci.
Jestem Zofia, emerytka z małego miasta na Mazowszu. Moja historia to nie tylko opowieść o starości, ale przede wszystkim o samotności, rodzinnych konfliktach i walce o własną godność. W tej opowieści odkrywam przed Wami prawdziwe oblicze emerytury – pełne ukrytych łez, niespełnionych marzeń i pytań bez odpowiedzi.
