Stałam w kuchni z kubkiem zimnej kawy, kiedy brat powiedział mi prosto w twarz, że mam się wynosić z mieszkania po mamie, bo „papier jest papier”. Myślałam, że walczę tylko o metry i sprawiedliwy podział, a potem wyszło, kto przez lata płacił, kto kłamał i dlaczego tak naprawdę chcą mnie uciszyć. Do dziś nie wiem, czy było warto iść w to do końca, skoro razem z poczuciem bezpieczeństwa prawie straciłam rodzinę.