Mam na imię Jadwiga i po sześćdziesiątce przyzwyczaiłam się do samotności. Pewnego dnia na przystanku autobusowym spotkałam Piotra, dawnego przyjaciela, co wywołało lawinę wspomnień i emocji. Ta historia to opowieść o stracie, rodzinnych konfliktach i o tym, czy można jeszcze zacząć żyć na nowo.
Opowiadam o tym, jak po pięćdziesiątce odważyłam się na nowy początek. Spotkanie z dawnym kolegą wywróciło mój świat do góry nogami i zmusiło mnie do konfrontacji z rodziną oraz własnymi lękami. To historia o odwadze, miłości i poszukiwaniu siebie na nowo.
Mam na imię Henryk Majewski, mam 92 lata i tydzień temu poślubiłem kobietę mojego życia. Nasza miłość musiała pokonać nie tylko czas, ale i opór rodzin oraz własne lęki. Opowiadam, jak odnaleźliśmy siebie na nowo i udowodniliśmy, że nigdy nie jest za późno na szczęście.
