Stałam w kuchni i patrzyłam, jak teściowa zdejmuje moje kubki z półki i układa „po swojemu”, jakbym była gościem we własnym domu. Wkurzało mnie to od miesięcy, ale dopiero jedna rozmowa przy stole wywaliła wszystko na wierzch i wyszło, że każdy coś przede mną ukrywał. Do dziś nie wiem, czy byłam bez serca, czy po prostu za późno zaczęłam bronić swoich granic.