Moje życie rozpadło się w jednej chwili, gdy usłyszałam, że nie jestem już potrzebna własnym dzieciom. Przeprowadzka do syna miała być nowym początkiem, a stała się początkiem samotności i niezrozumienia. Czy można być obcą wśród najbliższych?
Wszystko zaczęło się od jednego zdania mojej mamy, które przekreśliło lata bliskości. Po rozwodzie zostałam postawiona pod ścianą: albo podporządkuję się rodzinie, albo stracę wszystko. W tej walce o miłość i akceptację musiałam odkryć, kim naprawdę jestem.
To opowieść o miłości, stracie i niespodziewanej samotności, która nadeszła. Byłam oddaną żoną i matką, wierząc, że moja rodzina jest moim światem. Ale kiedy mój mąż odszedł do młodszej kobiety, moje życie się rozpadło. Pomimo prób utrzymania więzi z dziećmi, oddalili się ode mnie, zostawiając mnie samą w tej nowej rzeczywistości.
Moja matka zaczęła interesować się moim życiem dopiero po swoim rozwodzie. Teraz próbuje nawiązać kontakt, zastanawiając się, dlaczego nasze interakcje są tak odległe, mimo że to ona oddaliła się od nas.
Dorastając, Elżbieta i Jakub prawie nie odczuwali obecności swojej matki, Grażyny, która była bardziej zaangażowana w życie obcych niż własnych dzieci. Teraz, jako dorośli, mierzą się z konsekwencjami dzieciństwa pozbawionego matczynego ciepła.