Zaczęło się jak zwykła randka, a skończyło na odkrywaniu ran, o jakich się nie śniło. Wiktoria była jak zamknięta księga, a między nami iskrzyło wśród jej samotności i mojej niepewności. Słowa, spojrzenia, niewypowiedziane historie — poczułem, jak przeszłość wciąż potrafi trzymać człowieka w swoich szponach.