Każdego dnia gotuję od nowa, bo mój mąż, Marek, nie tknie niczego, co nie jest świeże. Zatracam siebie w rutynie, a cisza przy stole boli bardziej niż zmęczenie rąk. Czy miłość może przetrwać, gdy zostaje tylko zapach smażonej cebuli i niewypowiedziane żale?
Mam na imię Zuzanna i od lat tkwię w niekończącym się cyklu gotowania dla mojego męża Piotra, który nigdy nie chce jeść odgrzewanych potraw. Każdego dnia wstaję wcześniej, by przygotować świeże śniadanie, a po pracy pędzę do domu, by znów stanąć przy garnkach. Czuję się wyczerpana, niezrozumiana i coraz częściej zastanawiam się, czy to naprawdę życie, którego pragnęłam.
Obudziłam się kilka minut przed budzikiem, przekonana, że czeka mnie kolejny zwyczajny dzień. Jednak wspomnienie o niespodziance sprzed lat – decyzji mojego syna, która wywróciła nasze życie do góry nogami – wróciło do mnie z całą siłą. To opowieść o rutynie, rodzinnych konfliktach i o tym, jak jedno wydarzenie może zmienić wszystko.
To historia mojego życia, w którym zwykłe klopsiki i purée stają się symbolem rodzinnych napięć i niespełnionych marzeń. Opowiadam o przyjaźni, rozczarowaniach i cichych wojnach, które toczymy w czterech ścianach. Czy można odnaleźć siebie wśród rutyny i nieporozumień?
Mieszkanie z moim teściem to prawdziwe wyzwanie. Jego dom funkcjonuje jak w zegarku, a jeśli spóźnisz się choćby o minutę, możesz stracić posiłek lub prysznic. Oto jak wyglądało to doświadczenie.
