Minęły trzy lata od śmierci mojego ojca, a wspomnienie naszej ostatniej rozmowy wciąż mnie prześladuje. Ojciec siedział w swoim ulubionym fotelu, jego niegdyś żywe oczy przygasły z powodu czasu i choroby. Jego głos, kiedyś silny i stanowczy, zredukował się do szeptu. Obok niego siedział jego wnuk, który często go odwiedzał i znał wszystkie jego zmagania.