Dziś wiem, że to nie był tylko serial — to było lustro, którego Wiktor nie chciał zobaczyć. Wszystko zaczęło się od niewinnego wieczoru z herbatą, a skończyło na słowach, których nie da się cofnąć. Opowiadam to, bo w Polsce wciąż udajemy, że „dla dobra rodziny” trzeba milczeć, nawet gdy serce krzyczy.