Od kiedy moja córka Marta wyszła za mąż za Damiana, coraz bardziej oddala się od rodziny. Najbardziej zabolało mnie, gdy nie przyszła na rocznicę śmierci ojca, choć zawsze powtarzała, że był dla niej oparciem. Teraz nie wiem, czy straciłam ją na zawsze, czy jeszcze jest szansa, by wróciła do domu.
Wróciłam do mieszkania po dwóch miesiącach nieobecności i zastałam tam obcego człowieka. Wszystko, co uważałam za pewne, rozpadło się w jednej chwili. Musiałam zmierzyć się nie tylko z prawem, ale i z własną rodziną oraz pytaniem, czym naprawdę jest dom.
To opowieść o mnie, Magdzie, która po śmierci taty musiała zmierzyć się z żałobą, rodzinnymi konfliktami i własną tajemnicą – ciążą, o której nie zdążyłam powiedzieć mamie. Wśród niedopowiedzeń i narastającego dystansu w rodzinie, nosiłam w sobie zarówno nowe życie, jak i ciężar niewypowiedzianych słów. Po śmierci mamy pozostał mi tylko ból i pytanie: czy gdybym powiedziała prawdę, wszystko potoczyłoby się inaczej?
Nazywam się Iwona. Pięć lat temu, jako studentka w Warszawie, niespodziewanie zostałam matką małego Leosia. Oddałam go rodzicom, wierząc, że kiedyś odzyskam czas, ale los miał wobec mnie inne plany – dopiero po tragedii zrozumiałam, co znaczy być matką.
Osobista opowieść o tym, jak wiara i modlitwa przyniosły pocieszenie i kierunek w trudnym okresie, prowadząc do nieoczekiwanych rezultatów.
